| 
| Hits: 900
Er was eens een kleine ziel die op een dag erg opgewonden naar God rende en zei: "Ik weet wie ik ben!"
God zei: "Fijn om te horen....wie ben je dan?"
De kleine ziel antwoordde: "ik ben het Licht".
God zei: "Juist, jij bent het Licht".
De kleine ziel dacht even na en zei toen: "maar ik wil ook echt het Licht zijn".
Waarop God weer zei: "maar jij bent ook echt het Licht".
De ziel zei: "Ik weet dat ik het Licht ben, maar ik wil ook echt het Licht ZIJN; ik wil het ervaren om Licht te zijn. Ik wil mezelf leren kennen door mijn ervaring."
God zei: "Ah, je wilt ervaren wie je eigenlijk al bent."
De ziel antwoordde: "Ja, zo is het. Ik wil het ondervinden om Licht te zijn. Niet alleen maar weten, maar het ook kunnen doorleven."
God antwoordde: "OK, dat begrijp ik, maar het is wel een hele opgave, want, zie je, er is niet anders dan licht hier. Ik heb niet anders geschapen dan licht. Kijk, jij bent als een brandende kaars in de zon. Met nog miljarden en miljarden andere kaarsen die samen de Zon maken. De Zon zou niet de zon kunnen zijn zonder jou. Neen, het zou een andere Zon zijn zonder één van zijn kaarsen; dat is niet de hele Zon zelf. Daarom, om jezelf te leren kennen als het Licht tussen al het andere Licht.....tja, is echt een puzzel", zei God.
"Wel", zei de kleine ziel; "Jij bent God, misschien kun je iets uitdenken?
God zei: "Jawel, ik heb even nagedacht. Ik heb een plannetje......
Zo gaan we het doen. Allereerst dit: je kunt jezelf niet onderscheiden als licht tussen al het andere Licht. Dus zullen we je moeten omringen met dat wat je niet bent. We zullen iets moeten bedenken wat je NIET bent, je daarmee omringen en dat noemen we dan de Duisternis. We zullen je omgeven door Duisternis. We zullen je omgeven door precies het tegenovergestelde wat jij zelf bent, zodat je zelf kunt ervaren hoe helder jouw Licht brandt."
De kleine ziel zei: "OK, ik sta klaar. Breng de duisternis, zodat ik het Licht kan zijn."
God zei: "Dat doen we, want daar vroeg je om. Ik zal je in de duisternis plaatsen, maar pas op...... op het moment dat je jezelf terugziet in duisternis, ga dan de duisternis niet vervloeken en ga ook niet met je vuist schudden naar de Hemel. Probeer om een Licht te zijn tegenover de duisternis zodat je gaat begrijpen wie je werkelijk bent en dat al degenen wier leven je aanraakt, ook zullen weten wie ze werkelijk zijn. Laat je Licht schijnen voor al die andere mensen zodat ze de glorie van zichzelf weerspiegeld zien in jou. Je bent daarbij vrij om elk aspect van goddelijkheid te kiezen", zei God tegen de kleine ziel.
En vervolgens: "Maak de juiste keuzes en kies wijs in jouw vele levens die zullen volgen. Want het leven heeft als enige zielenbestemming om de juiste keuze te maken en om een aspect van Mij te zijn."
God vroeg daarop: "waar kies je voor in je volgende leven"?
De kleine ziel antwoordde opgewonden: "Wow, ik kan alles zijn zoals Jij?"
God zei: "Ja, alles of slechts een deel. Dat is jouw keuze. Dus wat kies je"?
De kleine ziel zei: "Bedoel je echt in mijn volgende leven? Ik kan gelukkig zijn, of vol plezier, of wijs zijn, of in vrede, of liefdevol, of......."
"Ja, dat klopt", zei God.
De kleine ziel antwoordde: "Uh...waar zou ik voor kiezen?......uh, ja, voor dat laatste allemaal, daar kies ik voor. Dat is wat ik wil zijn. Dat wil ik ervaren."
God zei: "Wel, wel, dit is een grote dag voor jou. Je hebt gekozen voor Vergeving! Jij wil Vergevingsgezind zijn."
"Jaaah.....", zei de kleine ziel, "dat is wat ik graag wil doen. Ik wil mezelf graag ervaren als vergevingsgezind."
"Nu ja", zei God, "er is alleen één probleem, weet je. Er is hier niemand die je kunt vergeven."
"Niemand"? zei de kleine ziel.
God antwoordde: "Kijk eens om je heen....is er iemand minder Volmaakt dan jij?
Minder mooi, minder wonderbaarlijk dan jij?"
De kleine ziel draaide zich om en zag dat alle zielen uit het hele Universum zich om hen heen hadden verzameld. Want ze hoorden de discussie tussen de kleine ziel en God.
De kleine ziel keek nog eens om zich heen, en alles wat hij zag was Licht, Schoonheid en Volmaaktheid.
Hoewel de kleine ziel zelf Volmaakt was, was er niets anders dan ook Volmaaktheid om hem heen. En de kleine ziel zei beduusd: "Ik zie niets anders dan Volmaaktheid. Hoe kan ik dan vergeven? Er is niemand minder Volmaakt dan ik. Hoe kan ik dan ooit Vergeving ervaren?"
Op dat moment stapte er een andere vriendelijke ziel uit de menigte naar voren: "Wanhoop niet. Je kunt mij vergeven."
De kleine ziel zei: "Jij, wie ben jij dan"?
De vriendelijke ziel antwoordde: "Ik ben slechts één van de velen. Ik heb besloten om jou te helpen. Ik zal iemand zijn die jij in jouw volgend leven kunt vergeven. Ik zal iets vervelends doen tegen jou in jouw volgend leven wat je daarna kunt vergeven."
"O ja?" zei de kleine ziel, "wat ga je dan doen?"
"Oh," zei de vriendelijke ziel, "we bedenken wel iets".
"Maar, maar....waarom wil je dat"? Waarom zou je dat willen doen?" zei de kleine ziel. Want jij bent net zo'n wezen van Schoonheid als ik. Volstrekt Volmaakt, een wezen wiens Licht zo door straalt door de vibratie van jouw eigen glorieuze Ware ZELF. Je hebt zo'n hoge trilling en je straalt zo sterk dat ik je nauwelijks kan bekijken. Waarom zou jij jouw vibratie zo sterk willen terugbrengen totdat je genoeg bent uitgekristalliseerd om iets verschrikkelijks te doen? Waarom zou je dat willen doen?"
De vriendelijke ziel antwoordde: "Heel eenvoudig, omdat ik van je houd. Kijk niet zo verbaasd. Je hebt het voor mij ook al eerder gedaan. Herinner je je dat niet meer? Heb je me al zo snel vergeten? We hebben al deze drama's al eerder gespeeld. Jij en ik. We hebben allemaal al een keer meerdere rondjes gemaakt. Ben je dat vergeten? We zijn van het ene naar het andere uiterste geslingerd; van rechts naar links en van boven naar beneden. We zijn het goede geweest, en het slechte. We hebben alles doorgemaakt voor elkaar. Je moet je toch herinneren dat ik een keer het slachtoffer was en jij de sluwe dader. Dat moet je je toch wel herinneren...... Maar je hebt in één ding wel gelijk: het is niet zo eenvoudig om mijn vibratie zo sterk terug te moeten brengen tot het lage niveau zoals jij zei. Neen, dat gaat niet zomaar...... Daarom, ik wil je één gunst vragen voor in je volgend leven: wil je alsjeblieft echt Vergevingsgezind zijn?"
"Natuurlijk, vertel...." zei de kleine ziel. "ik zal alles doen wat je vraagt. Ik wil mezelf graag ervaren als hoe ik werkelijk ben. Wat kan ik voor jou betekenen?" De vriendelijke ziel antwoordde: "Op het moment dat ik jou sla en ik op jou spuug; op het moment dat ik het ergste doe wat je je maar kunt voorstellen....op datzelfde moment moet jij je echt herinneren wie ik werkelijk ben. Want als je dat vergeet, als je vergeet wie ik werkelijk ben, dan kan ik zelf ook niet meer herinneren wie ik ben. Het wordt dan veel erger, want dan vergeet jij ook wie je werkelijk bent en dan hebben we iemand anders nodig om ons dat te helpen herinneren."
De kleine ziel antwoordde: "Ik zal het niet vergeten. Neen, ik zal dit niet vergeten. Zelfs niet als de omstandigheden het ergst zijn."
Najib