Als slechts een deel van het geld, wat aan bewapening wordt uitgegeven,
besteed zou worden aan de bestrijding van de armoede, dan
zou de armoede al heel snel uit de wereld verdwenen zijn
We leven in een wereld waarin de materialistische god wordt aanbeden. De globalisering bereikt langzamerhand alle uithoeken van de aarde. Landen die niet meedoen worden ruw gedwongen. Wat we zien is een steeds toenemende macht van de grote multinationals. Zij dicteren de wereld hoe er geleefd moet worden. Hun macht wordt gesteund door de politiek. De multinationals betalen de verkiezingscampagnes van de politici, dus de politici doen na hun verkiezing datgene wat van hun verlangd wordt. Het maakt daarbij niet uit wie de verkiezing wint. De winnaar is altijd iemand die gelooft in het materialistische plaatje. Natuurlijk, er zijn wel verschillen tussen links en rechts, maar die hebben alleen maar te maken met de manier waarop de belasting wordt verdeeld. Links en rechts streven beiden naar een economische groei. Links wil de verdeling van de belasting met regels en wetten afdwingen en rechts wil mensen die werken wat meer over laten houden. Beiden willen belasting heffen, beiden geloven in de materialistische god, beiden geloven in een cultuur van eigenliefde en zelfzucht.
Het maakt niet uit wie er in de regering zit, van uiterst links tot uiterst rechts gebeurt er hetzelfde. Het enige verschil is wie een beetje van het geld wat (nu nog) in omloop is mag hebben.
Uiteindelijk gebeurt alles precies volgens plan. Al het geld wat in omloop is, zal geleidelijk steeds meer terecht komen bij een kleine elite groep. Door de geldcreatie van de banken, het vervolgens uitlenen tegen rente (die niet is gecreëerd), zal al het geld en dus ook alle goederen, uiteindelijk bij de banken terecht komen.
Als je naar het verleden kijkt dan kun je constateren dat:
- we het materieel beter hebben gekregen dan onze ouders, maar ook dat je daar nu met meer mensen per samenwoning voor moet werken;
- de rechten die arbeiders na de tweede wereld oorlog hebben opgebouwd, in record tempo weer worden afgebroken;
- de verschillen tussen arm en rijk snel toenemen;
- het aantal mensen wat van voedselbanken gebruik moet maken snel toeneemt;
- steeds meer mensen in financiële problemen raken.
De multinationals hebben hun productie naar lage lonen landen overgeheveld. Er wordt verteld dat zij daar werkgelegenheid verschaffen en welvaart brengen. Dat klopt natuurlijk ook wel, want zij kijken door hun materialistische bril. Hun activiteiten dragen er onder andere toe bij dat er steeds meer consumenten ontstaan. Die consumenten worden afhankelijk van de producten die de multinational levert en uiteindelijk kunnen ze niet meer zonder.
Doordat de bedrijven zich vestigen in of bij de steden zie je wereldwijd een trektocht op gang komen naar die steden toe. Al die mensen hopen op een betere toekomst, maar op termijn is die toekomst veel slechter dan de toekomst die ze hadden. Ze worden tewerk gesteld in fabrieken waar nauwelijks arbeidsvoorwaarden zijn. Weigeren betekent dat een ander je plaats inneemt. En zo wordt het materialistische plaatje in alle uithoeken van de wereld gebracht. Consumeren moeten we, want anders hebben we een recessie en een recessie betekent geen werk en armoede.
In ons land is het niet anders. Onder het mom van een recessie, verlies makende bedrijven, of zelfs sluiting van bedrijven, worden alle rechten weer opgegeven. De politiek verkoopt het plaatje, de bedrijven voeren het uit en de politicus heeft aan het einde van zijn politieke loopbaan het vooruitzicht op een leuke baan bij een van de bedrijven die geprofiteerd hebben van zijn hand en span diensten.
Alles wat het systeem bedreigt wordt in de gaten gehouden. De AIVD is machtiger dan ooit. Steeds meer gegevensbestanden worden gekoppeld. De politie treedt met toenemend geweld op tegen groepen die de orde verstoren en de straffen worden steeds zwaarder.
Dat is zo’n beetje het beeld van onze maatschappij. Maar het is niet compleet, want het verklaart niet waarom het geweld binnen de maatschappij zo toeneemt. Waarom steeds meer mensen om onverklaarbare redenen plotseling geweld gebruiken. Waarom wordt iemand vermoord omdat hij alleen maar iemand anders aanspreekt op zijn gedrag? Waarom neemt de agressie in het verkeer zo toe. We leven toch in een deel van de wereld waarin we het zo goed hebben? We hebben het toch zo goed? Of hebben we het in werkelijkheid misschien niet zo goed?
Het materialistische leven laat zich begeleiden door een bepaald soort geloof. Vroeger had je de kerk en de kerk hield de mensen in bedwang, maar gaf ook uitzicht op een leven na de dood. Hier had je het slecht, maar als je deed wat de kerk je opdroeg dan was er uitzicht op een toekomstig beter leven.
De opkomst van de “wetenschap” paste bij de materialistische god. De wetenschap had overal antwoorden op en wat ze vandaag niet weten, dat zouden ze morgen toch wel met zekerheid kunnen vertellen. Door hun spectaculaire successen ging de bevolking steeds meer geloven in die “wetenschap”. En die wetenschap vertelde dat de Bijbel niet waar kon zijn en toonde dat met logische verklaringen aan.
De wetenschap van het materialisme zorgde er voor dat de mens een bepaald beeld kreeg van de werkelijkheid. Een leven na de dood wordt door de wetenschap ontkend. Alle bijzondere verschijnselen worden teruggebracht tot fysieke en door de mens meetbare processen. Daardoor wordt de moderne mens steeds meer met zijn rug tegen de muur gezet.
Zo zien we dat er - veelal onbewust - een plaatje van de werkelijkheid ontstaat met de volgende kenmerken:
- er zijn arme en rijke mensen, maar je kunt rijk worden als je, je best doet;
- je moet het wel in dit leven doen, want hierna is er niets meer;
- al ik het niet krijg, moet ik het zelf pakken, want het leven is maar kort. Iemand die mij in de weg staat moet ik overwinnen of opzij zetten, goedschiks of kwaadschiks. Winnaars zijn belangrijk, verliezers tellen niet mee;
- er is toch niets na de dood, dus wat maakt het uit als ik een ander dood maak. Steeds meer rechtvaardiging om oorlogen te beginnen. Steeds meer oorlogen die gevoerd worden, steeds meer landen die er aan meedoen;
- lang leve de lol; je moet nu genieten van de seks, de alcohol en het geld.
Dit plaatje wordt op allerlei manieren versterkt. De wereld staat bol van de porno. Overal om je heen kun je leren dat je moet genieten van de seks. Lust, seks en liefde worden op één hoop gegooid. Iemand die aan zijn lagere lusten toegeeft wordt bewonderd, iemand die daar afstand van doet wordt meewarig bekeken. De TV, het internet, tijdschriften en het onderwijs werken allen mee aan dit beeld. Het beeld van je moet doen wat je zelf wil. Jij moet genieten. Je partner natuurlijk ook, want anders is er niets aan, maar jij, jij bent de belangrijkste.
Dan het geweld. Geweld wordt over heel de wereld verheerlijkt. Door heel de geschiedenis heen heeft de mens moeite gehad met het gebod: “Gij zult niet doden”. Op alle manieren probeert men geweld te rechtvaardigen. Kerken hebben heel de geschiedenis door de wapens aan beide zijden van het slachtveld gezegend. In films wordt het geweld vaak op een “rechtvaardige” manier getoond. Je krijgt sympathie voor de hoofdrolspeler en je keurt zijn gedrag goed, want het is voor een rechtvaardige zaak. De TV toont al jarenlang geweld op de beeldbuis. De “wetenschap” toont vervolgens aan dat het niet schadelijk is voor het kind dat er naar kijkt. Het is maar wat je schadelijk noemt natuurlijk.
Het beeld wat iedereen heeft over de werkelijkheid wordt versterkt door onze participatie in deze wereld. Het ontstaat door wat wij zien, horen en meemaken en een kind wat al heel vroeg in zijn leven doorlopend geweld ziet past dat in zijn wereldbeeld. En dat geldt natuurlijk ook voor de seks en de andere rolpatronen die hij ziet op TV.
De kerken in het westen hebben al enige tijd het gevecht om de ziel verloren. De kerken zijn niet meer in staat om het beeld wat de wetenschap heeft gecreëerd te doorbreken. Op zich kun je, je natuurlijk afvragen of dat erg is. De kerk heeft nooit belang gehad bij de mensen waarvoor zij zich zeggen in te spannen. Hun belang is altijd hun eigen positie geweest.
Iedereen, van multinational tot individu is alleen maar bezig met macht. Terwijl in het westen de kerk terrein verliest, is de macht van de islam in het oosten enorm. De waanzin van het geweld kent daar geen enkele grens en de gelovigen zijn de pionnen in de strijdt.