Het Nieuwe Denken

Een mens die zich overgeeft aan de Gnosis gaat een richting op waarbij de invloed van het ego (het zelf) meer en meer zal worden teruggebracht. “‘Hij” moet toenemen en “ik” moet minder worden’. Een mens die, vóórdat hij die richting opging, totaal op zichzelf was geconcentreerd, ondergaat dan een volledige ommekeer. Zijn zelfzuchtige aspiraties zijn gedoofd en zijn interesse in tijdelijk bezit en macht verdwijnt. Zijn leven krijgt een duidelijk en goed gestructureerd doel dat vrij is van angst, van ziekte, lijden en dood. 

Trots, ambitie en een verlangen naar macht houden ons af van de eenheid met God. Als we deze neigingen van ons af kunnen leggen, komt daarvoor een nederigheid en een diep gevoel van eenheid in de plaats. 

Ongeduld, weerstand en angst maken onze ziel gevoelloos en maken hem ziekelijk. Als we onszelf hiervan kunnen bevrijden, komen geduld, sereniteit en geluk naar boven. Hebzucht, haat en jaloezie zijn de ketenen die ons meesleuren in deze lawaaierige wereld. Als wij ons hiervan kunnen bevrijden, dan creëren we ruimte voor stilte, vrede en harmonie. Dan vallen ook de verlangens weg naar kunstmatig geluk, naar succes of naar bevestiging door anderen. We komen in contact met ons Zelf.

Als onze gedachtes en handelingen eenmaal niet langer door ons ego worden bepaald, kunnen we leren om te handelen in overeenstemming met de principes van de Gnosis. Dan zoeken we naar de Waarheid en proberen daarnaar te leven. Dan zijn we ook in staat te leren de beperkingen te aanvaarden van onze wereld die niet bij machte is het Doel van ons bestaan te onthullen. En zullen we in staat zijn de wereld te herwaarderen naar zijn (beperkte) doel. We zullen beseffen dat de aard en de beperkingen van ons sterfelijk bestaan altijd lijden en pijn oproepen als uitingen van de onvolmaaktheid van het tijdelijke menselijke wezen.

 Goddelijk PLan