Vrijwel alle producten van de chemische industrie, en dus ook de medicijnen, worden door wetenschappers op dieren getest. Als die er niet ziek van worden of er dood aan gaan wordt het middel goedgekeurd, en is de producent wettelijk verzekerd tegen schadeclaims van de gebruikers. De wet zegt dat dierproeven voldoende zijn om de veiligheid te garanderen. In werkelijkheid zegt een dierproef niets. Elke diersoort, inclusief de mens, reageert weer anders op elk middel. Zo zijn diverse soorten paddenstoelen bijzonder gezond voor konijnen en doet arsenicum schapen niets, maar zijn beide extreem dodelijk voor de mens. Morfine kalmeert de mens, maar windt muizen en katten op. DES werd op dieren getest en veilig verklaard. Toen de Wereld Gezondheids Raad na hertoetsing in 1973 meldde dat DES bij dieren geen slechte gevolgen had, terwijl vrouwen kanker ontwikkelen door DES, besloot men de testen te intensiveren.
Er kon eenvoudigweg niet geconcludeerd worden dat dierproeven niet wetenschappelijk zijn en niet deugen. Er kon niet gezegd worden dat ze slechts voor de wet gedaan worden, als argument achteraf om schadevergoedingen te ontlopen.
Er staan voor de vivisectoren enorme belangen op het spel. Heel wat gerenommeerde en gesettelde wetenschappers hebben er een goede baan aan. Een gevolg daarvan is dat goedgekeurde medicijnen' als DES in werkelijkheid als het ware jarenlang getest worden op mensen. Dat een middel schadelijk is blijkt meestal pas als de gebruikers ervan in opstand komen. Of als het 'medicijn' vervangen wordt door een 'verbeterde' versie, waarbij het de industrie loont om sommige nadelen van de vorige versie te openbaren. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er vaak openlijk op gewone mensen getest wordt. Hoewel er recentelijk wel enige schandalen boven water zijn gekomen die in die richting wijzen. Wel wordt er veel getest op gekken, krijgsgevangenen, armen en foetussen.
De Rockefellerclan is de grootste sponsor van de Food & Drugs Administration (FDA). Deze 'onafhankelijke' Amerikaanse instantie bepaalt in feite of een medicijn in de Westerse landen verkocht mag worden. Alternatieve middelen, zoals homeopathische, worden afgekeurd. De machtige artsen-vereniging American Medical Association (AMA) krijgt ook geld. Iedere arts die zich in Amerika uitlaat tegen de huidige medische praktijk wordt de vereniging uitgezet en afgedaan als kwakzalver.
Pikant detail: de Rockefellers zelf gebruiken uitsluitend homeopathische middelen en worden er erg oud mee. Ieder land heeft zo zijn eigen medisch machtsblok, maar de Amerikaanse is internationaal erg invloedrijk.
De medische stand is overigens pas sinds 1800 tot de huidige status opgeklommen. De beroepsgroep bestond toen louter uit mannen wier eerste doel was status te verwerven. Dat probeerden de heren voornamelijk door zich op te houden in hun eigen klasse, en hun medische blik vooral te richten op de vrouwen in hun omgeving. Ze hielden zich over het algemeen verre van de arbeidersklasse, maar ook van het verstrekken van medicijnen en het snijden in mensen. Daarmee was pas eer te behalen toen de medische wetenschap ontstond en ze die konden gaan gebruiken als rechtvaardiging voor hun status en daarbij behorende macht.
Het streven naar macht en aanzien is altijd een erg in het oog springende eigenschap van de medische stand geweest. Een van de eerste en grootste overwinningen voor hen is geweest dat niet-artsen uitgesloten werden van het verrichten van medische handelingen.
Het machtsmonopoly van artsen is sindsdien ongeëvenaard. Artsen bepalen bijvoorbeeld wie in de WAO gaat en wie in de psychiatrie. De medische macht breidt zich steeds verder uit over ons leven. Ouderdom, zwangerschap, geboorte en psychische problemen worden door hen tegenwoordig gezien als medische problemen, die in aanmerking komen voor medische begeleiding. Via de zwaar gepropageerde massale inentingscampagnes en preventieve bevolkingsonderzoeken belanden steeds meer mensen in medische handen.
Het AMA pleitte vroeger met veel succes voor de verplichte inenting tegen polio in de VS. Rockefeller leverde het serum. Daarvan was in andere landen al bekend dat het schadelijk was. Al snel bleek die inenting zelf de grootste bron van polio te zijn, zoals bij inentingen vaak het geval is. De meeste serums voor inentingen zijn ontwikkeld nadat de betreffende ziekte al vrijwel uitgewoed was, wat dan heel slim op het conto van het nieuwe middel bijgeschreven werd. De epidemieën bleken veelal hun kracht te verliezen door betere hygiëne, gezonder voedsel, betere behuizing en gezonder werk. In 1985 bleek dat alle 98 miljoen verplicht tegen polio ingeënte Amerikanen een flink verhoogde kans hebben op hersenkanker.
Vandaag de dag pleit de Nederlandse medische maffia voor een min of meer voor alle vrouwen verplichte doorstraling in verband met borstkanker. Eerst werden met de aantallen vrouwen met kanker via DES en andere troep enorm opgeschroefd, daarna worden de vrouwen via straling nog zieker gemaakt, waarna opname volgt in het ziekenhuis voor een nog ziekmakender behandeling, waarvoor de vrouwen weer behandeld moeten worden.
Verder beheren artsen steeds meer dossiers over vrijwel iedereen, grijpen ze steeds vaker medisch in en verstrekken ze vaker en meer medicijnen. Artsen worden door artsenbezoekers bezocht en omgekocht om dit gedrag nog te stimuleren. De enige rem had de overheid kunnen zijn die tevergeefs via de ziekenfondsen nog enige invloed probeert uit te oefenen. Erg ver komt men er niet mee, want voor haar beleid inzake medische zaken is de overheid volledig afhankelijk van de kennis van de medische stand zelf.


Reacties
Hondenvoer dat rijk is aan zout, olie, suiker en vetten zorgt ervoor dat honden snel te ongezond worden.
Producenten van hondevoeding voegen ook kleurstof toe, en dat terwijl honden kleuren niet kunnen zien.
Een bepaald merk hondenvoer dat wordt geadverteerd als 'sappige kip ', bevat maar 4% kip.
De grootste producenten hebben enkele dingen gemeen: lage prijzen en gebruiken goedkopere
ingrediënten.
Het probleem is dat baasjes niet weten dat er betere andere mogelijkheden beschikbaar zijn, en dat hondeneigenaren zeer loyaal zijn aan een merk.
De voornaamste oorzaak van te zware honden is niet altijd het merk voedsel, maar ook
de hoeveelheid en een tekort aan lichaamsbewegin g.
you spending some time and effort to put this information together.
I once again fijd myself spending wway too much time bkth readfing and leaving
comments. But sso what, it was still worth it!
RSS lijst met reacties op dit artikel