Inleiding

We hebben het druk, druk, druk. Lawaai overal om ons heen, stress op het werk, de dagelijkse worsteling om het bestaan. Talloze wetten, verplichtingen al dan niet door onszelf of door anderen opgelegd dwingen ons in een strak tijdschema. De westerse mens is al heel lang het contact met de natuur kwijtgeraakt. Discussies over de voordelen van varkensflats, schaalvergroting en fusie gaan hand in hand met onze aandacht voor de financiële beurzen.

Scholen weten al heel lang niet meer hoe ze de steeds toenemende leerstof in de beperkte tijd aan de leerlingen moeten onderwijzen. Daardoor zien we steeds meer computers en computergestuurd onderwijs, terwijl gelijktijdig het contact tussen leerkracht en leerling meer en meer verwatert. De goeden die het blijven proberen lopen tegen de muur en raken overspannen.

En ondertussen proberen we geld te verdienen, meer, meer, meer. Want meer is altijd beter. Vooruitgang noemen we dat. Stilstand is achtergang zeggen we, dus sneller, meer, harder, hoger, steeds meer van hetzelfde.

Tijd voor zelf denken is er niet meer, dus denkt de overheid voor de mensen. De overheid wordt steeds meer onze grote broer. We willen veiligheid, zekerheid en grote broer moet dat bieden. Maar grote broer is niet echt onze grote broer. Grote broer bestaat uit mensen net als wij, die ook steeds meer van het zelfde willen. Zij die bij grote broer werken, willen meer macht, meer geld en dus is er niemand, maar dan ook werkelijk niemand die zich ECHT bekommerd om de mensen, of om onze kinderen.

Iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen is alleen maar met zichzelf bezig. We hebben het over normen en waarden, maar weten we dan niet meer; “De Wereld, dat zijn WIJ!” Normen en waarden gedijen alleen maar als we zelf beginnen. Niet alles willen zeggen onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Zeg geen dingen die je zelf ook niet gezegd wil worden.

De kern van heel dit probleem is eenvoudig, en dus ook de oplossing. Kijk eens wat vaker in de spiegel en zoek uit hoe je zelf in elkaar steekt, want het is een feit dat we allemaal zelfzuchtig zijn. Het is de zelfzucht waar anderen van profiteren. Het is onze eigen zelfzucht die anderen gebruiken om ons te manipuleren en uit te buiten. Door onze zelfzucht werken we zelf mee aan deze wereld en ziet deze er uit zoals hij nu is.