Overduidelijke tekenen zullen het naderende einde van de huidige beschaving aankondigen,
maar deze zullen door de meeste mensen niet als zodanig herkend worden. De meeste mensen zullen ze af doen als natuurverschijnselen en zij zullen iedereen
uitlachen die er een diepere betekenis aan zal geven. Maar desondanks worden de mensen opmerkzaam gemaakt op de gebeurtenissen die zich in de wereld
afspelen. Dat je er opmerkzaam op wordt gemaakt heeft als belangrijkste doel de mensen te waarschuwen, zodat zij alsnog aan zichzelf kunnen werken. Indien je
geloof hecht aan de tekenen, gebruik dan de resterende tijd en werk aan jezelf.
Aan elke grote ramp gaan aankondigingen vooraf. De mensen worden
gewaarschuwd. Door alle tijden heen zijn er zieners en profeten geweest die voorspellingen gedaan hebben en die verspreid zijn onder de mensen. Ook als
voorspellingen niet onmiddellijk in vervulling gaan mogen ze niet direct als onwaar worden afgedaan. Voor alles is een juiste tijd. Bedenk dat er al vele
malen op een einde is gewezen, maar de mensen hechten daar geen geloof (meer) aan.
Geloof niet in een omkeer, dat mensen zullen veranderen, dat er
vrede komt. Het is echt onmogelijk indien je ook maar een ogenblik stil staat bij wat er gaande is. Voor iedereen die aandachtig het nieuws volgt, en de
media leest zijn al heel lang een aantal zaken duidelijk: 600 miljoen hongerenden, miljoenen vluchtelingen, verkeersslachtoffers, epidemieën
van kanker, hart- en vaatziekten en geslachtsziekten, volle ziekenhuizen en gevangenissen, alcoholisten en drugsverslaafden, burgeroorlogen, 500 miljard
dollar voor bewapening, angst voor een dreigende totale vernietiging, moord en doodslag, abortus, zelfmoord, echtscheidingen, werkeloosheid, gehandicapten,
milieuvernietiging, overal ruzies, haat, onvrede, eenzaamheid, angst, verdriet en pijn, onzekerheid, wanhoop, agressie, zorgen en problemen, bloed, zweet en
tranen. Aan alle kanten barst deze maatschappij uit zijn voegen, evenals de natuur ontregeld is in droogten en overstromingen, stormen, aardbevingen,
misoogsten, voortschrijdende woestijnen en andere natuurrampen, zoals de mens dat noemt. En toch zijn er nog mensen, die het hebben over
samenleving, bedreigingen van de wereldvrede en vooruitgang en ze bezweren elkaar, dat het allemaal zo erg niet is, dat er zoveel goede dingen zijn, dat ze
best gelukkig zijn en dat de mensheid tegenwoordig zo knap is, dat het allemaal wel goed zal komen. Terwijl ze er een chaotisch en onzinnig wereldbeeld op
nahouden, waarin van alles zomaar gebeurt, waarin je zomaar geboren wordt, ziek wordt en dood gaat, waarin zomaar mensen verongelukken, je zomaar kanker
krijgt, zomaar neergestoken wordt. Behalve wanneer je iets presteert, hogerop komt of veel bezit, dan heet het opeens je eigen verdienste. Een bizarre wereld
met een bizarre "God", onrechtvaardig, willekeurig en onsamenhangend.
Maar in deze wereld gaat het niet om waarheid. In deze wereld
draait alles om de economie, zelfrechtvaardiging en macht, waar de waarheid wordt gekocht. Het spook van de economie waart overal rond. De motor van de
economie moet blijven draaien. En iedereen doet mee aan dat gekkenhuis. Liefde, begrip en tolerantie zijn afhankelijk van omstandigheden. Zolang we niets
hoeven in te leveren zijn we begripvol en medelevend voor onze medemens.
Liefde, wie kent het, wie weet wat liefde is. Als er over liefde
gesproken wordt dan hebben de meeste mensen het over seks, over eisen die zij aan hun partner stellen, of over zo iets vaags als liefde naar de wereld
sturen. Er zijn grote groepen New Age mensen die in de stellige overtuiging verkeren dat door het zenden van liefde naar de wereld, de overgang naar een
nieuwe tijd zonder al te grote strubbelingen plaats zou kunnen vinden. Hoe naïef! Is een van die mensen met een dergelijke overtuiging in staat om zijn
eigen leven te helen, om zichzelf gezond te maken? Nee dus. Mensen begrijpen heel weinig van zichzelf en hun omgeving, maar denken dat ze alles
weten. En om het geweten te sussen hebben ze de wetenschap uitgevonden. De wetenschap biedt de mensen de mogelijkheid om wat krom is recht te praten.
Niet de mens of de natuur staat centraal, maar het is de economie die centraal gesteld wordt. Multinationals zijn kapitaalkrachtig genoeg om zelf
onderzoekscentra op te zetten die hun belangen behartigen. Recent is naar buiten gekomen dat de tabaksindustrie zelf een wetenschappelijk tijdschrift uitgaf
en de meeste medewerkers daarvan rechtstreeks betaalde. Dat was natuurlijk een beetje dom, maar het geeft ook aan dat ze erg zeker van zichzelf waren. De
meeste andere industrieën doen het meer verdekt. Zij richten onafhankelijke onderzoekscentra op die zelfstandig kunnen opereren. Maar in deze wereld
bestaat het economische afhankelijkheidsmodel. Zo’n centrum heeft geld nodig om te kunnen bestaan en als je daar naar gaat kijken dan zie je dat dit
geld komt van diezelfde industrie waar zij zogenaamd onafhankelijk onderzoek voor moet doen.
De term wetenschap dekt de lading, want wetenschap is
waardevrij zeggen we. Maar de industrie geeft wel de onderzoeksopdrachten, betaald deze en stelt voorwaarden aan het onderzoek. Hoezo waardevrij?
Waar we ook kijken, het is de eigenliefde van de mens wat overheerst. Iedereen wil er beter van worden. Iedereen denkt vanuit een economisch model.
Werkgelegenheid, geld, materialisme. Het gaan niet om Waarheid en daarom, daarom is het uitgesloten dat er een uitweg komt uit deze val. Alleen een daad van
geweld kan de reiniging van de Aarde nog teweeg brengen.
De tekenen
De tekenen waar we naar moeten kijken:
- Mensen kennen geen (echte) liefde meer.
- De mensen zullen steeds meer de vijand van de ander zijn.
- De politiek, de hebzucht en de
economie zullen de onrust toe laten nemen.
- Alles wat de mensen bezitten zal hen ontnomen worden.
- Het tegenovergestelde van rampspoed wordt
zichtbaar
- Wetenschap, macht, roem en rijkdom neemt sterk toe
- Kinderen worden vanaf de geboorte een verkeerd levensdoel
bijgebracht
- Door menselijke bemoeiingen verandert het aardoppervlak.
- Geruchten over oorlog, aardbeving en natuurrampen
Mensen kennen geen (echte) liefde meer.
Het gaat steeds meer om de kracht van het woord en de overwinning gaat naar
degene die het slimst is in het formuleren. De rechtspraak is daar een uitstekend voorbeeld van. Het gaat niet om de waarheid in een rechtzaak, maar om de
slimheid van de advocaat of de aanklager. En als je rijk genoeg bent dan kun je het proces net zolang rekken tot de tegenstander opgeeft, of er een
“herenakkoord” gesloten kan worden (Microsoft, de bouwfraude)
De mensen zullen steeds meer de vijand van de ander zijn.
Veel is nu nog ver van ons bed (hier in Europa), maar het komt snel naderbij. De economische wetten zorgen voor een nivellering. Oost
Europa zal de vijand worden van het Westen omdat zij goedkoper werken. Dat zij goedkoper werken komt natuurlijk omdat onze regeringen de inflatie een handje
hebben geholpen en wij onszelf uit de markt hebben geprezen. Maar ook verder in de wereld wordt het niet beter. Israël blijft de vijand van de
Arabieren, Taiwan wordt vroeg of laat geofferd aan China, Peru blijft de kritiek van Amerika houden en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
De politiek, de hebzucht en de economie zullen de onrust toe laten nemen.
En hoewel alle mensen naar vrede verlangen zal dat
niet hun deel worden. Zolang het materialisme en de eigenliefde van de mens de drijfveer is wordt het tegendeel van vrede het maximaal bereikbare.
Alles wat de mensen bezitten zal hen ontnomen worden.
Dit is een logische ontwikkeling in een wereld waarin de rijken steeds
rijker en de armen steeds armer worden. Ook in Nederland zien we dat de sociale verworvenheden van de jaren 60 en 70 nu weer in een snel tempo aan het
verdwijnen zijn. De economische nivellering doet de rest. Langer werken, geen of beperkte uitkeringen, een AOW die op de helling staat, aftrek van de
hypotheekrente die gaat verdwijnen. Behalve deze ontwikkelingen moeten we serieus rekening houden met een totale economische collaps. Amerika heeft een
gigantische schuld. Nu kunnen we wel denken dat het zo’n vaart niet zal lopen, maar probeer de volgende gedachte mar eens te volgen: Amerika voert meer
goederen in dan het uitvoert. Deze worden betaald door landen als Japan en China. Zij kopen er waardepapieren voor met rente. Maar de dollar daalt, dus hun
bezit ook. En in een wereld met economische principes dient gespaard geld ook weer uitgegeven te worden. Dus alle landen die het tekort van Amerika
financieren zullen vroeg of laat hun geld willen uitgeven, dus de gespaarde dollars verkopen. Zolang dat beetje bij beetje gaat valt de schade misschien nog
mee, maar alle voortekenen wijzen er op dat de hoeveelheid dollars sterk toe neemt en daardoor ook de kans op een crisis. Kleinere banken zullen de crisis
niet af willen wachten en zullen hun dollars willen verkopen voordat de bui losbarst. Dat is wat we nu zien, de rest is afwachten. Daardoor is de profetie:
een onmetelijke ellende zal over de mensen komen, waar zij zich ook bevinden.
Het tegenovergestelde van rampspoed wordt
zichtbaar
Maar waar de mens getroffen wordt door ellende en rampspoed zal ook het tegenovergestelde te zien zijn. Het is de koopprijs
van zijn ziel. Wanneer je wereldse vooruitgang bemerkt weet dan dat het einde niet veraf meer is. We zien dat de rijken steeds rijker worden. De top van de
bedrijven doet aan exorbitante zelfverrijking, regeringen doen weinig tot niets aan die praktijken en vaak zien we dat de mensen uit een regering na hun
regeringsperiode aan de top van datzelfde bedrijfsleven terecht komen. Je kunt dus iedere keer opnieuw constateren dat er geen geloof en liefde aanwezig is
bij deze mensen die zichzelf als ‘volksvertegenwoordiger’ zien.
Wetenschap, macht, roem en rijkdom neemt sterk toe
Als wetenschap, macht, roem en rijkdom toenemen dan weten we dat dit wereldsgewin is, wat dus niet bestendig is. Het laat de ziel niet alleen in
armoede en gebrek, maar plaatst haar terug in het lot van een eindeloze herhaling. Mensen zijn overtuigd van hun eigen kracht en intelligentie en schrijven
ieder succes toe aan hun eigen denken en werken. Maar ondanks al het ‘vernuft’ is de mens niet in staat de fundamentele problemen het hoofd te
bieden, vrede te bereiken of mensen over de gehele wereld in welvaart te laten leven.
Kinderen worden vanaf de geboorte een verkeerd
levensdoel bijgebracht Kinderen worden vanaf de geboorte een geheel verkeerde voorstelling bijgebracht over het doel van hun bestaan. Na de
puberteit zijn de meeste kinderen volledig geïntegreerd, terwijl de maatschappij haar uiterste best doet afdwalingen zo vroeg mogelijk terug het
‘hok’ in te krijgen.
Door menselijke bemoeiingen verandert het aardoppervlak
Door menselijke bemoeiingen
verandert het aardoppervlak. Het betreft in het bijzonder de wouden die aan de vernietigingswil der mensen ten offer vallen. Dit is niet zonder invloed op
het klimaat en de gesteldheid van de grond. Hoewel de gevolgen niet onmiddellijk zichtbaar zijn, zullen zij onvermijdelijk komen in de vorm van stormen,
noodweer, en watersnood. Dit zal het ontstaan van plantenculturen weer nadelig beïnvloedden.
Geruchten over oorlog, aardbeving en
natuurrampen
De geruchten over oorlog, aardbevingen en catastrofen nemen steeds meer toe en ook in de kosmos zijn veranderingen
merkbaar. En steeds vaker komen er mensen die denken dat zij in de schepping kunnen ingrijpen.
Eindvermaning
Met het
oog op de naderende gebeurtenissen is het verstandig zich te bezinnen op het doel van het menselijke bestaan. Wees bewust van het feit dat het gaat om jouw
groei en niet om het vervullen van jouw lichamelijke behoeften. Wees er steeds bewust van dat iedere dag de laatste kan zijn. Wie zegt jou dat je 100 jaar
wordt? Besef dat als het einde komt, dat alleen wat de ziel verworven heeft resteert en dat geen enkel aards goed dan nog van pas komt. Hoe armzalig is het
zonder zaken van eeuwigheidswaarde maar wel met roem en goederen te staan. Niets van het aardse kan meegenomen worden in de eeuwigheid. Geestelijke goederen
kunnen nooit ontnomen worden, want zij zijn en blijven je eigendom. Reken ook elke dag op je overlijden en bereidt je er op voor, want niemand weet de dag en
het uur van zijn afscheid van deze aarde.
Simon
|