Polls

Oorlog in het Midden Oosten
 
Home arrow Het Andere Nieuws arrow Draagt Wilders bij aan de verWildering van Nederland?
Draagt Wilders bij aan de verWildering van Nederland?
zondag 09 december 2007
VerWilderde gesprekken.

Door: Arend Zeevat


Onlangs werd er in de media veel aandacht besteed aan de plannen van Geert Wilders om een film over het fascistische karakter van de islam te maken en die eind januari 2008 op de televisie te laten vertonen. Er zouden volgens het dagblad Trouw op 28 november zelfs al enkele publieke omroepen interesse hebben getoond, maar er wel voorwaarden aan hebben verbonden . Het zorgde voor de nodige ophef. De ministers van Binnenlandse zaken ter Horst en Hirsch Ballin van Justitie hebben hun zegje er over gedaan. Hirsch Ballin wees hem op de gevolgen er van voor zichzelf en voor de Nederlandse samenleving. Hirsh Ballin gaf ook aan dat er maatregelen genomen zijn voor het geval er door de vertoning van de film een heftige discussie zou gaan plaatsvinden. Op 29 november meldde Trouw echter dat nog geen enkele omroep door Wilders benaderd zou zijn en dat de commerciële zenders, behalve SBS, aangegeven zouden hebben de film niet uit te willen zenden.
Volgens het dagblad Trouw zou Wilders op eigen verzoek ook met minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen hebben gesproken. Deze had hem gewezen op de gevolgen voor het Nederlandse imago in het buitenland en de Nederlanders aldaar. (bron: Trouw 28-11-07) Daarbij kun je je afvragen of die sowieso al niet geschaad zijn door ’onze jongens’ in Irak en Afghanistan. In dat laatste land mogen ze de moslims in ieder geval tot 2010 in toom houden, maar eigenlijk de westerse oliebelangen helpen veilig te stellen, zoals het kabinet afgelopen vrijdag heeft besloten. Waarschijnlijk zal er tegen die tijd wel weer een nieuwe reden verzonnen worden om ze er nog langer te laten blijven. Men kan dus eigenlijk wel concluderen dat hetgeen Wilders aan beeldvorming over de moslims in Nederland verwoordt, het door de Nederlandse regering uitgezonden leger in Afghanistan ten uitvoer brengt. In Nederland zelf zet het kabinet haar humane masker ten aanzien van Wilders’ uitspraken op. Ze doet alsof ze hier het beste met de islamitische medelanders voor heeft.

In datzelfde Trouw schreef Doekle Terpstra, voorzitter van de HBO-raad en CDA-lid, op 30 november een geëmotioneerde oproep aan het weldenkend, welvoelend en welwillend deel van de Nederlandse bevolking om de handen ineen te slaan en aan Wilders’ provocerende tirades een eind te maken. Om daarmee de moslimbevolking in ons land te laten weten dat Wilders’ ideeën niet maatgevend zijn voor alle Nederlanders. Hij meent dat Wilders een grote bijdrage levert aan de polarisering in het land. Van hem is de term verWildering van Nederland. Hij doet met name een beroep op burgers en maatschappelijke groeperingen in het land, omdat hij vindt dat van de politiek in dezen weinig te verwachten valt. Een nogal krasse uitspraak voor een CDA-lid. Op 3 december meldt Trouw dat er op overweldigende manier door vertegenwoordigers van verschillende maatschappelijk organisaties aan Terpstra’s oproep gehoor is gegeven. Hij zou overdonderd geweest zijn door de hoeveelheid steunbetuigingen. Toch mooi om te weten.

Een andere invalshoek.

In zijn weblog op de interneteditie van Elsevier liet Leon de Winter op 15 januari 2007 een heel ander geluid horen. De Winter vindt dat Wilders wordt gedemoniseerd door met name de progressieve media. (Bestaan die naast Zembla, die de Winter ook expliciet noemt, dan nog???) Hij schrijft dat hij zelf ooit eens uitgebreid met Wilders heeft gesproken. Daar had hij niet de indruk aan overgehouden te maken te hebben met “een botte rechts-radicaal”. Wilders zou, volgens de Winter, absoluut niet te vergelijken zijn met Janmaat of de Fransman Le Pen. Hij vindt de uitspraken van Wilders hooguit onhandig en weinig effectief. Citaat van de Winter:

“Geert Wilders is een libertair-conservatieve man met een hang naar forse uitspraken, en dus iemand met een imagoprobleem in de overwegend linkse media”.


Veel beroering in de onderbuik.

Zo brengt Wilders heel wat in beroering in ons land. Op 21 maart werd door de organisatie Nederland Bekend Kleur in de Universiteit van Amsterdam zelfs een discussieavond georganiseerd, waar met kopstukken als Ed van Thijn van de PvdA en Mohammed Rabbae van Groen Links werd gebrainstormd over hoe een antwoord te bieden op het fenomeen Wilders. Het is inderdaad interessant om te onderzoeken waar het fenomeen Wilders voor staat.

Wilders zorgt dus voor veel beroering. In de meest letterlijke zin roert hij in de onderbuikemoties van veel Nederlanders. Maar hij is niet de eerste die dat doet. Fortuyn ging hem daarin voor en ook IJzeren Rita Verdonk heeft er een handje van om hetzelfde te doen. Hirshi Ali deed het op haar manier. Behalve Fortuyn toch allemaal VVD’ers. Hetgeen de VVD er toe bracht, waaronder Henk Kamp, om in een misschien iets gematigder vorm dit over te nemen. In feite zijn deze mensen de vertolkers van iets dat bij veel Nederlanders leeft. Zowel Verdonk als Wilders lijken hoog te scoren in de opiniepeilingen. Fortuyn was ook heel populair. Dit gegeven schept de noodzaak om hetgeen door hen verwoord wordt serieus te nemen. Wil men daarbij de zich aanscherpende oud-politieke links-rechts polarisering overstijgen, is het noodzakelijk om die onderbuikemoties onder de loep te nemen. Onderbuikemoties hebben we allemaal. Wie dit ontkent pretendeert een verlichte geest te zijn, die de schijn van heiligheid meent te hebben. Ons menszijn houdt in onze tijd nu eenmaal in dat we ons nog lang niet van alles in onszelf bewust zijn. We zijn ons aan het bewust worden. De spiegel die de wereld is, houdt ons dit voor. Het is de grote uitdaging van deze tijd dit in onszelf aan te gaan.

Deel van dit bewustwordingsproces is het (h)erkennen van die onderbuikemoties, door introspectie en zelfreflectie. Door te kijken naar wat de eigen woorden en daden in de wereld teweeg brengen kan men leren zien wat de eigen intenties en de daarmee verbonden emoties en gevoelens zijn. Ik maak een onderscheid tussen emoties en gevoelens. Emoties zijn voor mij meer voortkomend uit onderbewuste lagen van de psyche. Ze hebben voor mij iets meer primairs en instinctiefs, dus hebben ze juist te maken met die onderbuik. Gevoelens zijn in mijn beleving een stuk bewuster, verfijnder en subtieler en zijn gecentreerd in het hart. Misschien is dit niet voor iedereen een werkbaar gegeven, voor mij maakt het zaken enigszins inzichtelijker.

Angst, niets meer dan angst.

Veel van de onderbuikemoties hebben te maken met angst. Angst kan zich in veel verschillende gedaanten vertonen, maar is veelal tot een angst om het bestaan te herleiden. Vanuit die angst om het bestaan, die in onze angstversterkende wereld voortdurend aangesproken wordt, ziet alles dat anders is dan de eigen belevingswereld er als een dreiging uit waar men zich tegen teweer moet stellen. De essentiële werking van angst is dat het afsluit. Het draagt dus bij aan een toenemende afscheiding ten opzichte van de omgeving. Op angst zijn twee vanuit de onderbuikemoties geïnitieerde reacties mogelijk, namelijk vechten of vluchten. Bij de eerste gaat men onbewust er vanuit dat de aanval de beste verdediging is, men maar het best de innerlijke verdedigingsbolwerken van de ander kan bestormen en proberen te overmeesteren. Men schreeuwt de angst in verhulde vorm de wereld in en schiet in de daderrol. De onmacht om op een andere meer adequate manier met angst om te gaan wordt dan overschreeuwd. De tweede reactie is het wegzakken in een totale verlammende machteloosheid en de boel de boel te laten. Men trekt zich terug achter de innerlijk hoog opgetrokken verdedigingsmuren, vaak met het nodige zelfmedelijden. Waarom overkomt mij dat nu steeds, is de vraag die aangeeft dat men zich een slachtoffer voelt van de omstandigheden. Daarmee laat men vooral anderen bepalen wat er moet gebeuren. Beide onbewuste manieren geven aan dat men geen verantwoordelijkheid kan of durft nemen voor de eigen angst.

In mijn jeugd werd ik zelf in sterke mate beheerst door sterke angsten en wist dat te verwoorden in het volgende gedicht.


Angst.

Angst,
voor de onbekende kanten van mijn karakter.
Angst,
voor de mensen om mij heen.
Angst,
voor de werkelijkheid.
Angst,
voor alles.

Angst,
als koolmonoxide sloop het
onmerkbaar mijn geest binnen.
Zenuw voor zenuw verlammend,
gedachte na gedachte naar zich toetrekkend.
Tot ik mij wel overgeven moest.
En toen was er niets anders dan……ANGST.

Mei 1981


Wilders’ ageren tegen moslims is mijns inziens ook een uiting van een enorme angst bij die man. Ik las eens een artikel waarin men in de uitspraken van Wilders stelselmatig het woord islam vervangen had door vrede. Er ontstaat dan een interessant angstprofiel van de heer Wilders. In plaats van bang voor de islam is hij dan bang voor vrede (in zichzelf). Hetzelfde zou je kunnen doen met het woord Liefde. Dit kan aangeven waar die man werkelijk bang voor is. In essentie is hij ongelooflijk bang voor zijn eigen onderbuikemoties. Omdat hij zich in een positie bevindt waarmee hij met zijn ongenuanceerde geschreeuw veel media-aandacht kan krijgen, is hij een ideaal projectiesymbool voor veel bange mensen in Nederland die niet naar hun angst willen kijken. Die vooral het onbekende, de islam, de communist, de neger, de Turk, de Marokkaan, de Pool, de homo, de vrouw, de geïndividualiseerde medelander of welke zelf geschapen vijanden dan ook als een bedreiging zien om bang voor te zijn. Achter dit geheel zit het ego dat de zorgvuldig opgebouwde zekerheden en het daarop gebaseerde mens- en wereldbeeld niet in duigen wil laten vallen.

De auteur M. Scott Peck zei in zijn boek ‘The Road Less Traveled: A New Psychology of Love,
Traditional Values and Spiritual Growth’, het volgende hierover:

“What happens when one has striven long and hard to develop a working view of the world, a seemingly useful, workable map, and then is confronted with new information suggesting that that view is wrong and the map needs to be largely redrawn? The painful effort required seems frightening, almost overwhelming. What we do more often than not, and usually unconsciously, is to ignore the new information. Often this act of ignoring is much more than passive. We may denounce
the new information as false, dangerous, heretical, the work of the devil. We may actually crusade against it, and even attempt to manipulate the world so as to make it conform to our view of reality. Rather than try to change the map, an individual may try to destroy the new reality. Sadly, such a person may expend much more energy ultimately in defending an outmoded view of the world than would have been required to revise and correct it in the first place.”

Hij geeft hiermee aan dat het verdedigen van een oude levensvisie, omwille van het behoud van zekerheden, meer energie kost dan het toelaten en integreren van vernieuwende elementen. Zelf zie ik dit weerspiegelt in het in omvang toenemende energieprobleem dat wereldwijd aan het optreden is. De op behoud van macht (= vermeende zekerheid = ego = afscheiding) gerichte regentenklasse, waaronder ik voor het gemak Wilders wat betreft zijn mentaliteit ook maar even schaar, wil ons vooral gebonden houden aan oude energievormen zoals op geestelijk niveau het afdragen van onze verantwoordelijkheid (= energie) aan die allesbepalende regentenklasse (= een energetische vampier). Op aards fysiek niveau wil ze ons gebonden houden aan oude energievormen zoals de bijna uitgeputte fossiele brandstoffen. Zij investeren daar veel geld (= energie) en mens- en gedachtekracht (= energie) in.

Het in stand houden van oude denkconcepten, zoals het vijanddenken, kost zowel veel levensenergie als aarde-energie. Waardoor we onszelf als mensheid en ook de aarde volledig uitputten. Het is echter onontkoombaar dat vernieuwingen er zullen komen. Het ligt nu eenmaal in de essentie van het leven besloten dat het zich voortdurend vernieuwd. Het gaat er dus maar om waar wij op individueel niveau onze energie aan willen geven. Aan verdediging van het oude of toelaten van het nieuwe. Voor het laatste is het wel noodzakelijk dat een ieder bereidt is af te dalen in de eigen onderbuikemoties, deze (h)erkend en daar de vrijheid verovert. De (h)erkenning op dat niveau zal veel energie vrijmaken en minder ontvankelijk maken voor manipulatie van buitenaf. Tevens zullen dan de al decennia tegengehouden nieuwe vormen van aarde-energie hun plek kunnen krijgen.

De waarheid, wat is dat?

Velen menen de waarheid in bezit te hebben en anderen daarmee lastig te moeten vallen of erger nog op te moeten dringen. Maar bestaat het bezit van de waarheid wel? Het is mij gebleken dat bezit een illusie is, die dient als zekerheid voor het ego om het eigen bestaan door bevestigd te zien en mee in stand te houden. Wilders heeft zijn versie van de waarheid ten aanzien van wat goed zou zijn voor Nederland. Zijn waarheid is echter gebaseerd op buitensluiting van een grote groep medemensen en medelanders. Zijn manier om dat te doen is absoluut grof en misschien wel antisociaal te noemen. Met zijn vermeende bezit van die waarheid bevestigd hij het beeld dat politici die veel schreeuwen en weinig constructiefs doen, met name vanwege hun grote ego op hun positie zijn terecht gekomen. Mijn op eigen levenservaring gebaseerde morele besef zegt mij, dat buitensluiting van wie dan ook geen goede inspiratiebron is voor een sociale politiek. Dit is echter mijn visie, die ik in mijn eigen leven zo consequent mogelijk toepas en absoluut niet dé waarheid.

Vrijheid van meningsuiting?

Het antisociale geschreeuw van Wilders en co. wordt mogelijk gemaakt door onze vrijheid van meningsuiting. Daar beroept dit soort mensen zich dan ook veelvuldig op en wordt door vaak hypocriete politici naar verwezen om niets te hoeven doen. Probeer maar eens iets te zeggen of schrijven over de Holocaust dat niet past binnen het opgedrongen heersende beeld er van. Je zult dan al snel merken dat die vrijheid van meningsuiting erg selectief wordt toegepast.

Maar wat is vrijheid zonder verantwoordelijkheidsbesef. In mijn beleving is dat vrijblijvendheid, leidend tot manipulatief gedrag. In mijn beleving betekent vrijheid, het vrij zijn van zowel innerlijke als uiterlijke dwang. Dus ook het vrij zijn van je onderbuikemoties, of op zijn minst de verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen die deze emoties in de wereld teweeg brengen en daar van willen leren. Is Wilders bereid te kijken naar de gevolgen van zijn handelen en neemt hij de verantwoordelijkheid daarvoor? Niet dus. Mijns inziens is het daarom noodzakelijk dat wij als bewuste burgers Wilders en co. confronteren met die gevolgen. De oproep van Doekle Terpstra zie ik dan ook als een belangrijke aanzet daartoe.

Maar waar houdt de vrijheid van meningsuiting op, of moet een ieder maar ongestoord gif om zich heen kunnen spuiten? Moet een ieder maar ongestoord zijn angsten een sociaal ontwrichtende werkzaamheid kunnen laten hebben? Als werker in de psychiatrie zie ik dat er met andere heel angstige mensen toch heel anders wordt omgegaan.

Wanneer we de gevolgen die door de antimoslim-sentimenten tot nu toe zijn veroorzaakt bekijken, dan mag toch duidelijk zijn dat het verder versterken daarvan nog meer sociaal ontwrichtend zal werken, nog meer verdeeldheid zal veroorzaken. Het geeft troebel watervissers c.q. door angst geïnspireerde demagogen alle kans hun ding te doen en te heersen.

Is Wilders een terrorist?

In de Wikipedia vond ik de onderstaande definitie van terrorisme:

“Het Nederlandse Wetboek van Strafrecht beschouwt terrorisme als een misdrijf met een terroristisch oogmerk. Artikel 83a geeft de definitie van een terroristisch oogmerk: Onder terroristisch oogmerk wordt verstaan het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen.” (bron: Wikipedia)

Volgens deze definitie zijn de gevolgen die door Wilders en co. teweeg worden gebracht zeker te rangschikken onder terrorisme. Weliswaar een terrorisme zonder fysieke wapens, maar met het vernietigende wapen van negatief geladen woorden. De man en zijn handlangers versterken op bewuste en berekenende wijze de angst in de samenleving en werken daarmee sterk ontwrichtend op de sociale samenhang binnen die Nederlandse samenleving. Het opmerkelijke hierbij is dat hem door de politiek de hand boven het hoofd wordt gehouden. Nog meer opmerkelijk is dat hij op kosten van de gemeenschap continu een geldverslindend veiligheidskordon om zich heen heeft. Waardoor hij ongestraft de gevolgen van zijn eigen handelen kan blijven ontlopen.

Op grond van dit gegeven mag men concluderen dat de Nederlandse staat een werkelijke terrorist en zijn club van aanhangers in ons land beschermd en huisvest, deze alle mogelijkheden biedt zijn terroristische daden uit te voeren en hem daar zelfs dik voor betaald uit gemeenschapsgelden. Daar volgt uit dat diezelfde staat, wegens de eindverantwoordelijkheid in dezen en door haar gelegenheid bieden tot het uitoefenen van terroristisch gedrag, zelf als een terroristische organisatie gezien kan worden.

Hebben wij als verantwoordelijke en zelfbewuste burgers niet de morele plicht hiertegen op te treden???

Psychiatrische diagnose van Wilders en co.

Zelf werk ik al jaren in de psychiatrie. In dat werkveld kom je menselijke eigenschappen tegen die door een verstoorde emotionele ontwikkeling bijzonder uitvergroot worden, maar in feite in ons allemaal in meerdere of mindere mate aanwezig zijn. Het hangt er dan vanaf in hoeverre het ik als structurerend en scheppend principe de regie in handen houdt ten aanzien van de verschillende persoonlijkheidskanten. Er is echter één bepaald ziektebeeld waar psychiatrisch verpleegkundigen en behandelteams grote moeite mee hebben. Dit is het borderline-syndroom.

Wanneer men ervan uitgaat dat de uiterlijke wereld een reflectie is van ons eigen innerlijk en zij is zoals wij die ervaren, dan kan men er ook vanuit gaan dat op psychisch-emotioneel niveau er in ieder mens ook een verdeel- en heerstactiek plaatsvindt. Waarbij de verschillende delen van de menselijke psyche, de subpersoonlijkheden, tegen elkaar worden uitgespeeld om de in het duister van de onderbewuste instincten huizende tegenkrachten hun doelen te kunnen laten nastreven. In de psychiatrie wordt het diagnostische etiket van het borderline-syndroom gehanteerd als verzamelnaam voor een aantal kenmerkende symptomen, die sommige mensen vertonen. Het verdeel- en heersprincipe maakt daar een wezenlijk onderdeel van uit en wordt splitten genoemd. Waardoor behandelteams onderling tegen elkaar uit kunnen worden gespeeld, als strategie van de betreffende patiënt om de eigen onzekerheid de baas te blijven. Door de omgeving te beheersen en daar een gevoel van macht en controle aan te ontlenen, menen zij controle over zichzelf te kunnen hebben. Zij kunnen vaak hun eigen emotionele impulsen niet beheersen en willen ter compensatie hun omgeving beheersen.

De diagnose borderline is in wezen van toepassing op iedere demagoog, die zelf een egobevestiging en macht probeert te ontlenen aan zijn verdeel en heersgedrag. Dus ook op Wilders. Het vervelende is echter dat de positie die dit soort zieke mensen bekleden, hen onschendbaar maakt. Men kan hen geen dwangbehandeling in een psychiatrisch ziekenhuis en bijbehorende medicatie voorschrijven. Mijn stelling is dat er helaas buiten de instellingsmuren van psychiatrische ziekenhuizen meer gevaarlijke gestoorden rondlopen dan er binnen. De uitdaging en tevens ontwikkelingsmogelijkheid voor behandelteams die veel met borderline-patiënten omgaan is, om een eenheid te vormen en een gezamenlijke visie en aanpak te scheppen. De uitdaging waar Wilders en co. en de elitaire machthebbers ons voor plaatsen is het ontwikkelen en werkelijk vormgeven van een gezamenlijke visie op mens en wereld. Laten we daarom onze eigen onderbuikemoties onder ogen zien, daar verantwoordelijkheid voor nemen en de handen ineen slaan.

Om aan het splitgedrag van demagogische politici en elitaire heersers een einde te maken is het noodzakelijk een nieuwe gemeenschapszin te ontwikkelen op basis van consequent toegepaste gelijkwaardigheid. Die gelijkwaardigheid zal verdeeldheid zaaiende en heersende demagogen kunnen laten ervaren, dat hun machtsspel niet meer werkt.



 
< Vorige   Volgende >
© 2008 Het Nieuwe Denken
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.