Ligt de waarheid in het midden?
Al jaren heeft een toenemend aantal gebeurtenissen mij meermaals de vraag doen stellen wat er toch in onze wereld aan de hand is. Vele ogenschijnlijk op zichzelf staande fenomenen lijken tezamen in een bepaalde richting te wijzen, die enerzijds door een toenemend aantal mensen wordt onderkend en anderzijds door een aantal mensen, met name officiële autoriteiten, wordt bestreden. Zij die deze zaken bestrijden beroepen zich op officieel erkende bronnen en deskundigen. Degenen die steeds meer zijn gaan twijfelen aan de officiële verklaringen van autoriteiten en de hen ondersteunende deskundigen beroepen zich op andere bronnen, maar ook op andere deskundigen. In zo’n patsstelling kan het natuurlijk erg gemakkelijk zijn om te struisvogelen en het hoofd in het zand te steken, door te zeggen dat de waarheid wel ergens in het midden zal liggen. Waarheid is immers een relatief gegeven. Het hangt af van de bronnen die men raadpleegt wat als waarheid wordt gepresenteerd. De interpretaties van gepresenteerde feiten is vaak niet los te koppelen van de belangen die de informatiebron vertegenwoordigt. Zo heeft de overheid andere belangen dan de meeste burgers.
Informatieverstrekking.
De overheid maakt deel uit van een internationale, met name economisch georiënteerde belangenstructuur. De burgers maken voornamelijk deel uit van een sociale belangenstructuur. Voor de burgers is de economie een noodzakelijk kwaad om in het sociale leven bepaalde activiteiten te kunnen ondernemen. De economie is voor de burger een opgedrongen middel om in het eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Voor de overheid is de economie echter steeds meer een doel op zich geworden, waar voor sommigen veel aan te verdienen valt. Veel kwaliteit van leven van de burger wordt door de overheid opgeofferd aan een economisch belang dat buiten het belang van het individu staat. Dit gegeven heeft bij veel mensen een gezonde dosis achterdocht ten aanzien van de overheid doen ontstaan. De toenemende belangenverstrengeling van de politiek en het bedrijfsleven maakt het voor de individuele burger bijzonder moeilijk om nog vertrouwen te hebben in de door de overheid verstrekte informatie. Hij wordt steeds meer gedwongen om zichzelf goed te informeren bij alternatieve informatiebronnen.
Wij leven in een informatiemaatschappij. Aangezien communicatie en het verstrekken en ontvangen van informatie in onze tijd het grootste deel van het menselijk leven bepaald, zijn het juist de communicatie en informatieverstrekking die de grootste machtsmiddelen zijn. Want het ontvangen en verwerken van informatie is voor de mens van groot belang om een beeld van de wereld en zichzelf te kunnen vormen en de verhouding daartoe te kunnen bepalen. Wie dus de belangrijkste informatiebronnen in handen heeft, heeft dan ook de meeste macht.
Waar vroeger de media een kritische rol vervulden ten aanzien van de politieke besluitvorming, is dat in de laatste twee à drie decennia drastisch verandert. Het lijkt er steeds meer op dat de media tot een spreekbuis verworden zijn van de officiële autoriteiten. Zij volgen vaak kritiekloos het politieke machtsspel en geven de resultaten er van weer, zonder daarbij gedegen onderzoek te doen naar de achtergronden van dat spel. Op deze wijze worden burgers gedwongen uit te zien naar alternatieve informatiebronnen, waar er de laatste twintig jaar een veelheid van is verschenen. Het internet als persoonlijk onderzoeksmiddel, met alle te verkrijgen informatie via het intypen van één enkele zoekterm, is hét middel geworden waarmee een ieder zijn recht op een onafhankelijke meningsvorming kan benadrukken.
Door zich voldoende te informeren bij verschillende bronnen, kan men tot een steeds grotere waarheidsvinding komen. Daarnaast is een gezond maar kritisch verstand ook een belangrijk instrument, om zich een eigen oordeel te vormen over zaken die door autoriteiten al gauw kunnen worden afgedaan met allerlei dooddoeners, platitudes en geestelijk slaapverwekkende verklaringen.
Lessen uit de geschiedenis.
De geschiedenis leert ons dat hele volkeren kunnen worden misleid door het gebruik van propaganda, leugens, bedrog en misleiding. De geschiedenis leert ons ook dat het hebben van macht maar al te gemakkelijk, misschien aanvankelijk goed bedoelende, idealisten kan misvormen tot gecorrumpeerde dictators. Het verstrekken van eenzijdige, verdraaide, totaal onjuiste of geestelijk afstompende informatie kan daarbij worden gebruikt om de publieke opinie te beïnvloeden in een vooropgezette gewenste richting. In tijden van oorlog heet dat propaganda en in tijden van vrede heet dat conditionering. Het beoogde effect is hetzelfde. De ontvangers van de informatie wordt een beeldvorming opgedrongen die niet overeenstemt met de volledige werkelijkheid. Propaganda is wat gemakkelijker te doorzien dan conditionering, daar de laatste vaak subtieler is en meer geïntegreerd in het dagelijks leven.
Vele voorbeelden zijn aan te halen van het geven van onjuiste of het onthouden van informatie om de publieke opinie te misleiden en zo steun te verwerven voor bijvoorbeeld oorlogen, waar men zonder die misleiding geen steun voor zou hebben ontvangen. De inleiding tot de Irak-oorlogen via de media, is daar het laatste grote voorbeeld van.
Misleiding via de media.
Wanneer de informatieverstrekkende partij zich beroept op de enige echte objectieve waarheid, heeft die partij zich in een machtspositie geplaatst. Kritische andersdenkenden zullen dan belachelijk kunnen worden gemaakt, gecriminaliseerd of gedemoniseerd. Wanneer de informatieverstrekkende partij over voldoende repressieve machtsmiddelen beschikt kunnen deze worden ingezet om, eventueel met het (voor de gelegenheid aangepaste) recht aan hun kant, tegenstanders de mond te snoeren en desnoods op te sluiten of zelfs uit de weg te ruimen. Het langzame afglijden van een land richting een dictatuur begint meestal met een verandering van wetgeving, om het kader te kunnen vormen waarbinnen de macht kan worden uitgeoefend. Het geeft de autoriteiten handvaten om andersdenkenden te kunnen beheersen. Dat de media een belangrijke rol spelen bij het overbrengen van misleidende boodschappen wordt vanuit de eigen hoek bevestigd.
De Amerikaan John Lloyd, redacteur van ‘The Financial Times’, hield op 29 november 2004 in Nederland de Machiavelli-lezing. Op zich al een intrigerend gegeven dat er in Nederland een lezing en zelfs een prijs is genoemd, naar de eerste theoreticus van de verdeel- en heerstactiek. Lloyd geeft in die lezing aan, dat de media inderdaad een bijzondere machtspositie innemen, door hun kwaliteit van het kunnen vertellen van verhalen. Hij schetst in zijn lezing kort de essentie van de journalistiek sinds haar ontstaan.
‘Vanaf die eerste jaren tot nu heeft de journalistiek gesteund op verhalen, op korte feitelijke vertellingen – waarin wordt geprobeerd, of althans waarin men meent te proberen ‘de zaken voor te stellen zoals ze zijn.’
Hij gaat verder met te stellen:
‘Wat er op dit ogenblik gebeurt in de journalistiek in welvarende democratische landen is een ingewikkelder verschijnsel. Het gaat in één woord om een kwestie die Nicolo Machiavelli heel goed begrepen zou hebben – sterker nog, om een onderwerp waarvan hij de eerste echte theoreticus was: macht. Je zou kunnen zeggen dat het onderwerp is: de macht van het verhaal.’
Ook stelt hij dat de ruimte voor objectieve en evenwichtige journalistiek onderhevig is aan een toenemende beperking. Terwijl er juist meer behoefte is aan dit soort journalistiek.
Hij durft verderop in zijn lezing de interessante vraag te stellen of de media in staat zijn de waarheid te vertellen. Daarbij merkt hij op dat aan die vraag een andere voorafgaat namelijk: waarom zouden ze? Ze zijn volgens hem niet gebonden aan bepaalde codes, zoals die gelden in de wetenschappelijke en juridische wereld.
Hij zegt:
‘De media moeten verkopen en winst maken; als mensen de voorkeur geven aan fictie boven feiten – nou oké, het is hun geld en zij mogen kiezen. De journalistiek kan de waarheid geven, of proberen die te geven. Met behulp van instrumenten waar zowel historici als journalisten bekend mee zijn; navraag, diepteonderzoek, contextualisering. Het zijn ingewikkelde instrumenten. En het publiek, wil zij geïnformeerd zijn en een vollediger leven leiden, zou voorbereid moeten zijn en zich voor moeten bereiden op het begrijpen van ingewikkelde zaken. Welke andere manier is er om tot een geïnformeerd actief burgerschap te komen?’
Verder concludeert Lloyd dat de media een grote politieke macht geworden zijn. Hij betoogt dat de macht van de media tweekoppig is. Enerzijds hebben ze de macht om de vrije meningsuiting vorm te geven en anderzijds zijn ze een macht op zich, die kan overtuigen, straffen, belonen, vervormen, liegen en bedriegen. In zijn opinie zullen de media, die zeggen het nut te hebben om de autoriteiten ter verantwoording te kunnen roepen, zelf ook ter verantwoording geroepen moeten kunnen worden. Als dat niet gebeurt, zo besluit hij zijn betoog, zullen zij evenals dat bij andere machten het geval is corrumperen, om te beginnen zichzelf.
Van democratie naar dictatuur.
De ontstaansgeschiedenis van Nazi-Duitsland laat zien dat Hitler op een democratische wijze werd gekozen tot leider. Gedurende zijn leiderschap ontpopte hij zich meer en meer tot een dictator, daar hij in een positie was gekomen om de wetgeving naar zijn eigen hand te zetten en die van de hem ondersteunende elite. Ook Hitler had de steun van grote Duitse bedrijven, die veel geld verdienden aan de wederopbouw van Duitsland na WOI en de vernietiging van andere landen in WOII. Hitler bepaalde welke mensen goed waren en welke slecht en nam wetten aan die hem ondersteunden in het kunnen bevechten van de slechterikken. Hij had de macht over de media en kon zo een monopolie vestigen op het verstrekken van informatie die van belang was voor de beeldvorming bij de bevolking. In een dictatuur wordt informatieverstrekking gemonopoliseerd en gecensureerd.
De overname van communicatiemiddelen en de wetgevende macht is een veel beproefd concept in alle dictaturen. Zou het nu anders zijn? Zouden de leiders van de huidige democratieën in het westen nu echt zoveel beter zijn dan de door hen benoemde dictatoriale vijanden in niet westerse landen? Zou het in ons democratische westen echt onmogelijk zijn dat er opnieuw een dictatuur zal kunnen ontstaan? Of willen velen dat niet geloven, omdat men daarvoor een kritisch denken moet ontwikkelen dat te bedreigend is voor het zorgvuldig gehandhaafde beperkte wereldbeeld, waar men de nodige emotionele zekerheid aan heeft ontleend? Zou dat ook te bedreigend kunnen zijn, omdat het een nieuwe manier van denken vraagt waar men zelf verantwoordelijkheid voor moet nemen? Omdat men het te eng vindt om het hoofd boven het maaiveld van de publieke opinie uit te steken? Om die publieke meningsvorming te beïnvloeden heeft de overheid ook de middelen van de statistiek en enquête achter de hand. Twee middelen die moeilijk te controleren zijn op hun juistheid, maar zeer doeltreffend kunnen worden ingezet om mensen, die het moeilijk vinden om een eigen mening te vormen, over te halen tot de algemene publieke mening. Dit middel werd onlangs opnieuw ingezet om het Nederlandse verzet tegen de Europese Grondwet te breken. Na alle buitenlands Europese commotie over het af serveren van die Grondwet door Nederland en Frankrijk, zou uit een enquête van het Centraal Plan Bureau en het Sociaal en Cultureel Plan Bureau ineens moeten blijken dat 72% van de Nederlanders aan het einde van 2006 voor Europa zou zijn. Zie: http://www.cpb.nl/nl/news/2007_13.htm Er wordt echter niet bij vermeld voor wélk Europa. Het presenteren van deze enquêteresultaten op 9 mei j.l., zonder daarbij duidelijkheid te verschaffen over de vraagstelling en de bepaling van de onderwerpen, is goed getimed en puur manipulatief. Doet het bestaan van dit soort Plan Bureaus sowieso al niet enigszins denken aan de voormalige communistische planeconomie met zijn centraal geleide planvorming?
Het koken van de kikker.
Het ontstaan van de Nazi-dictatuur in Duitsland gebeurde niet van de ene op de andere dag. Hitler kreeg op democratische wijze de mogelijkheid om de democratie op een ondemocratische wijze om zeep te helpen. De aanvankelijk langzame afbouw van democratische grondrechten had als doel om de mensen zonder dat men het doorhad in een web van leugens, bedrog en misleiding vast te zetten. Het ging volgens het concept van het koken van een kikker in langzaam verhittend water. Er waren in Nazi-Duitsland echter veel menselijke kikkers die het water heter voelden worden en uit de pan sprongen, door op tijd te vluchten of door hun kritische inzichten met anderen te delen. Degenen die voor het laatste kozen wachtten veelal een tragisch lot in één van de vele concentratiekampen. Hoe zal het de komende tijd met ons gaan? Zullen wij ook worden gekookt in de belangensoep van de economische giganten? Of springen wij er op tijd uit?
Verstrengeling van belangen.
De beleidsbeslissingen van vele politieke leiders in het westen maken duidelijk, dat de huidige politiek met name wordt geïnspireerd door de belangen van de multinationals. Het tot dogma verheven ideaal van een voortdurende economische groei dient met name de economische belangen van de multinationals. Deze hebben zich op internationaal niveau zodanig georganiseerd in handels- en discussiefora zoals de Wereld Handels Organisatie (WTO), GATT, G8, Wereldbank en Internationaal Monetair Fonds en de Bilderbergers, dat de afspraken die daar worden gemaakt wereldwijde invloed hebben. Deze afspraken zijn vaak bindend voor de aangesloten landen, maar vallen buiten de democratische besluitvormingsprocedures van de nationale volksvertegenwoordigingen. Dus buiten de mogelijkheid van de bevolkingen om er voldoende zicht op te krijgen en invloed op uit te oefenen. Wel worden de bevolkingen opgescheept met de directe gevolgen die deze afspraken hebben op hun dagelijkse leven. Deze dringen dat leven sluipenderwijs binnen, volgens het concept van het kikker koken.
Door de schaalvergroting van het politieke besluitvormingsproces en de toenemende afstand tot degenen die er door getroffen worden, zou men toch wel al van een dictatuur in ontwikkeling kunnen spreken. Bekijkt men daarnaast wie de gangbare media bezitten, dan ziet men dat zij door voortdurende fusies in steeds minder handen zijn gekomen van enkele mediamagnaten. Bekijkt men daarnaast hoe de media aan hun informatie komen, dan valt op dat zij die in voorgekookte vorm betrekken van een paar grote internationale persbureaus, waarvan totaal onduidelijk is in wiens handen die zijn. Men kan dan ook stellen dat de informatieverstrekking in het westen al voor een groot deel gemonopoliseerd is. Dat die ook wordt gecensureerd, wordt heel duidelijk uit de officiële oorlogsverslagen van de geallieerden in het Midden-Oosten en Afghanistan, die een bijzonder eenzijdig beeld schetsen van wat er in die oorlogsgebieden gebeurd.
Nationale soevereiniteitsoverdracht.
In Europa hebben steeds meer landen een groot deel van hun soevereiniteit overgedragen aan de bindende besluitvorming van de oorspronkelijk economische belangenorganisatie de Europese Unie. In de Verenigde Staten is men al jaren bezig met het scheppen van een Noord-Amerikaanse economische eenwording van Mexico, V.S. en Canada, de zogenaamde NAFTA. Zonder dat de Europese bevolkingen door de media op de hoogte werden gebracht, is eerder in mei dit jaar een economisch handelsverdrag gesloten tussen de V.S. en de E.U. Zij hebben daarmee één markt tot stand gebracht, die het mogelijk maakt om een totale harmonisatie van regelgevingen tot stand te brengen. Zuid-Amerika en Azië hebben hun eigen economische eenheidsorganisaties. De ontwikkeling zal ongetwijfeld verder gaan in de richting van een aaneensluiting van alle economische handelsblokken van alle continenten, die dan op zullen gaan in de al bestaande door het westen gedomineerde WTO.
Afrika blijft een vergeten continent in dit geheel, hoewel die ook een Organisatie van Afrikaanse Eenheid kent. Deze is echter economisch gezien voor het westen niet relevant. Momenteel laat men China daar haar expansiedrift uitleven, om daarmee een toekomstig nieuw vijandsbeeld te kunnen scheppen.
Dat dit geheel de economische basis is voor de Nieuwe Wereld Orde, die door Bush senior begin jaren negentig voor het eerst werd gepropageerd, wordt door velen veronderstelt.
Al gereed zijnde wetgeving.
Hoe ver de macht van de WTO reikt werd mij duidelijk door het zien van een video, waarin de Amerikaanse arts dr. Rima E. Laibow uitlegt wat de gevolgen zullen zijn van de in juli 2006 door verschillende landen, waaronder Nederland, geratificeerde Codex Alimentarius. Deze video is te zien op haar website www.HealthFreedomUsa.org of op de videowebsite van Google: http://video.google.com/videoplay?docid=2944803407975749033&hl=nl
Zij legt op een duidelijke verhelderende wijze uit hoe die Codex is ontstaan, hoe deze na 31 december 2009 ons leven zal gaan bepalen en welk een enorme machtsconcentratie er plaats vindt. Het gaat precies zoals hierboven al beschreven. Er worden richtlijnen opgesteld die in eerste instantie vrij kunnen worden uitgevoerd of niet. Vervolgens worden die richtlijnen tot dwingende wetten omgevormd waaraan niemand meer kan ontkomen. De media zwijgen erover, de politici zwijgen erover en wij worden er mee geconfronteerd op een moment en wijze, die voor velen overrompelend zal zijn. De enorme wereldwijde machtsconcentratie die door die Codex mogelijk wordt gemaakt zal ten voordele zijn van de multinationals, die door de Codex worden beschermd. Aangezien wij als individuen er niet toe doen en opgeofferd mogen worden ten behoeve van de oppermachtige Multinationalstaat, zullen er ten gevolge van de uitvoering van de Codex ook vele individuen worden opgeofferd door grote hongersnoden, veroorzaakte ziekten en het verdere afbreken van het lichamelijke immuunsysteem. Er is nu nog een enorme hoeveelheid vrij te verkrijgen informatie over de Codex beschikbaar. Google leverde op deze zoekterm 1.170.000 hits op.
Deel van een groter plaatje.
De Codex Alimentarius is echter maar een klein deeltje van een groter beeld, dat in zijn totaliteit in de richting wijst van de veel besproken en veel ontkende werelddictatuur. In mijn boek ‘Het Grote Spel’ heb ik getracht dat grotere beeld weer te geven. Het is een scenario waar ik begin jaren ’80 van de 20ste eeuw voor het eerst mee werd geconfronteerd. Dit scenario heb ik sinds die tijd zich voor mijn ogen zien ontrollen. De onbetwiste hegemonie van de multinationals, die sinds enkele eeuwen van kolonialisme en neokolonialisme zich meester hebben gemaakt van alle vitale grondstoffen en basisvoorwaarden voor het leven op aarde, heeft hen de mogelijkheid gegeven de gehele mensheid volledig in haar macht te nemen. De Codex maakt het mogelijk om alle noodzakelijke levensvoorwaarden zoals voedsel, water en ook de lucht die we inademen in handen te laten komen van de multinationals, zodat zij deze tot ziekmakende stoffen kunnen manipuleren. Ja, ook de lucht die wij inademen hebben zij zich toegeëigend. De bekende strepen in de lucht, die zo lang blijven hangen en wolken vormen, zijn een manipulatieve handeling van de multinationals. Wie alle basisvoorwaarden voor het menselijk leven op aarde beheerst, beheerst ook de mensheid. Zij plaatsen de mensheid in een neerwaartse spiraal, waar steeds moeilijker uit te komen valt.
Het leven als ‘vrije’ marktproduct.
De totale vermarkting van het menselijk leven is voor sommigen tot nu toe zeer winstgevend gebleken. Aan werkelijk alles is men geld gaan verdienen. Ziekte wordt bestreden met chemische middelen van chemische bedrijven, die nog meer ziekte veroorzaken. Waardoor er nog meer chemische middelen kunnen worden gefabriceerd en verkocht, die nog meer ziekte veroorzaken. Het voedsel wordt vergiftigd met chemische bestrijdingsmiddelen en medicinaal verontreinigd veevoer, om het vermeerderen van ziekte nog een handje te helpen. Voedsel wordt zodanig kunstmatig gemanipuleerd dat het onnatuurlijk wordt en het lichamelijke immuunsysteem om zeep helpt. De Noord-Amerikaanse bijensterfte in dit jaar kwam met name voor in gebieden waar genetisch gemanipuleerde gewassen werden geteeld. Je kunt je dan dus afvragen wat die gewassen met de mensen doen die ze eten. De Codex Alimentarius zal de multinationals nog een flinke hand helpen in het verzieken en vergiftigen van de mensheid. Zoals in bepaalde kringen bekend is, dient dit het doel van het terugbrengen van het wereldbevolkingsaantal tot 1 miljard.
In het kader van de toenemende hype rond de klimaatsverandering, komen er uit de politieke hoek steeds meer voorstellen betreffende maatregelen, die de wereldbevolking voornamelijk zal treffen in haar inkomsten en vrijheid. Het laatste klimaatrapport van de Verenigde Naties deed daarbij een nieuwe duit in het zakje dat, als hun plannen doorgaan, er straks weer meer dan dubbel zal worden uitgehaald.
Gezinsplanning à lá Chinois.
Het Chinese recept van een verplichte beperking van het aantal kinderen per ouderpaar, begint ook in het westen al zijn aanhangers te krijgen. Daarnaast blijken verschillende milleu- en vakbondsorganisaties in Nederland zich voor het economisch karretje te hebben laten spannen van de multinationals, die de Nederlandse bevolking nog meer willen exploiteren als melkkoe. Zij komen met voorstellen met betrekking tot een energiebudget per persoon. Budgetoverschrijding zal extra moeten worden betaald. Het energie en grondstofverslindende bedrijfsleven kan ongehinderd verder gaan op haar winstgevende pad. Zij mogen ongelimiteerd doorgaan met het produceren van artikelen die niemand werkelijk nodig heeft en die verpakt worden in veel energieverslindend materiaal. Ondertussen houden die multinationals de ontwikkeling en het op grote schaal toepassen van milieuvriendelijker technologie tegen. We moeten vooral gevangen blijven in het economische afhankelijkheidsweb dat zij voor ons hebben gesponnen. Zeker wanneer men beziet dat de bekendheden die zich momenteel voor het milieu als melkkoe inzetten, zelf in hun eigen leven absoluut het verkeerde voorbeeld geven, wordt duidelijk wat de ‘vrije’ marktwaarde van het milieu als verkoopbaar hot item is. We hebben allemaal geleerd dat voor niets de zon opgaat. Zelfs dat zou over een aantal jaren ook nog wel eens anders kunnen worden.
Grondstoffenoorlogen.
De oorlogen die er de afgelopen eeuwen en nu in toenemende mate zijn gevoerd worden met name ontketend om macht te verkrijgen over de (nu laatste) grondstoffenvoorraden die de aarde nog rijk is. Ieder ander beeld dat wordt geschapen over de oorzaken van die oorlogen valt onder de verantwoordelijkheid van het Wereldministerie van Propaganda, gevormd door de internationale mediakartels. Naast de nu woedende oorlogen om olie in het Midden-Oosten en Aghanistan, zullen er oorlogen ontketent worden om het beheer over watervoorraden te verkrijgen, het totale beheer over voedselbronnen te verkrijgen en uiteindelijk het beheer over onze individuele zielen te verkrijgen. In dit kader worden er middelen ingezet die onder de valse noemers van wetenschappelijk onderzoek en het tegengaan van de opwarming van de aarde zijn ontwikkelt. Hierbij denk ik aan de verschillende HAARP-projecten in Alaska, Groenland en Noorwegen en aan de overbekende Chemtrails.
Ten aanzien van de chemtrails is er zo’n overdonderende hoeveelheid informatie beschikbaar. Vele onderzoeksresultaten zijn verzameld door onder andere:
Interessant is om te weten dat voormalige wetenschappelijke aanhangers van de gangbare broeikasgastheorie nu een ander standpunt hebben ingenomen. Zie:
http://epw.senate.gov/public/index.cfm?FuseAction=Minority.Blogs&ContentRecord_id=927b9303-802a-23ad-494b-dccb00b51a12&Region_id=&Issue_id=
Het invoeren van chemtrails als zoekterm op Google levert 743.000 hits op.
De informatie van overheden en weersdeskundigen spreekt de bewezen feiten betreffende de aanwezigheid van toxische stoffen in de lucht, na intensieve activiteiten van sporen vormende vliegtuigen, categorisch tegen. Zij komen met sussende verklaringen van deskundigen, van wie de objectieve neutraliteit te betwijfelen valt.
De toenemende protesten tegen de economische terreur worden bij de jaarvergaderingen van de elitaire belangenclubs steeds gewelddadiger door de autoriteiten tegemoet getreden. Het is dan ook maar de vraag hoelang men die protesten nog toelaat, voordat de demonstranten en masse zullen worden afgevoerd naar heropvoedingskampen, die we voor het gemak maar de Westerse Goelag zullen noemen. Die kampen worden al jaren op verschillende plaatsen in gereedheid gebracht. In ons land zou onder andere Kamp Zeist die rol wel eens kunnen gaan vervullen. Men heeft die immers niet voor niets willen uitbreiden.
Het totaalbeeld van de verschillende ontwikkelingen in onze moderne wereld wijzen alleszins op een toenemende machtsconcentratie, controle, repressie en ontmenselijking. Het sociale leven binnen de samenleving wordt meer en meer door de technologie bepaald. Een technologie die voornamelijk in handen is van de economische elite, die zij met name gebruikt om haar macht over de mensheid uit breiden. Maar men kan echter alleen macht over anderen hebben als die anderen dat toelaten, als deze hun eigen macht en verantwoordelijkheid uit handen geven.
Bevrijding?
Dit gehele doemscenario van een wereldwijde Nieuwe Wereld Ordedictatuur is steeds sneller werkelijkheid aan het worden. En toch heb ik hoop. Zeker wanneer ik besef dat er momenteel een enorm bewustwordingsproces aan het plaatsvinden is. Mensen nemen meer zelf de macht over en verantwoordelijkheid voor hun eigen leven ter hand. Die hoop wordt telkens weer gevoed als ik waarneem hoeveel wakkerder mensen aan het worden zijn en met name hoeveel méér mensen wakker aan het worden zijn.
Gregg Braden laat op zijn website weten dat het scheppend potentieel van de mens enorm groot is. Hij laat weten dat wij werkelijk onze eigen toekomst kunnen bepalen en vormgeven, door te leven vanuit het antwoord op de vragen die we hebben. Door te leven alsof het ideaal dat je voorstaat en de dromen over een betere wereld al werkelijkheid zijn.
Hieronder een citaat van zijn website: www.greggbraden.com
“Living from the Answer
From the perspective of us participating in an ever-changing universe, the solution to any condition is a change in attitude and belief. And this is the great secret of propelling our heart’s desires from the possibility of imagination, to the reality of our everyday lives. The key is our ability to feel as if our dreams have already come to life, our prayers already answered, and live from that feeling. There is a subtle, and yet powerful difference between working toward a result, and feeling from that result. When we work toward something, we embark upon an open-ended and never-ending journey. While we may identify milestones, and set goals to get us closer to our accomplishment, in our mind we are always “on our way” to the goal, rather than in the experience of accomplishing our goal. This is precisely why Neville’s invitation to “enter the image” of our heart’s desire and “think from it” is so powerful in our lives.
In the ancient studies of martial arts, we see a beautiful metaphor in the physical world for precisely the way this principle works in consciousness. When martial artists choose to break a concrete block as a demonstration of focus, for example, the very last thing in their minds is the place where their hand will touch that block. The key is to place our focus upon the completed act: the healing already accomplished, or the brick already broken. As a student of the martial arts, I was taught to do this by focusing on a point in space that is beyond the bottom of the block. The only way that my hand could be at that point was if it had already passed through the brick. In this way, I was thinking from the completion, rather than how hard it would be to get to the completion. I was feeling the joy of what it feels like to accomplish the act, rather than all of the things that must happen before I could be successful.
This simple example offers a powerful analogy for precisely the way that consciousness seems to work. And this is the great secret that has been protected and preserved for us in wisdom of our past. From the monasteries of Egypt and Tibet to the forgotten texts of our most cherished traditions we are reminded that we are part of, rather than separate from, the world around us. As part of everything we see, we have the power to participate — not control or manipulate — but to consciously chart the course of our lives and our world. Please don’t be deceived by the simplicity of contemporary philosopher Neville Goddard’s words when he suggests that all we need to do is to “assume the feeling of our wish fulfilled.” In a participatory universe of our own making, why would we expect that peace, healing, and a long and healthy life should be any more difficult?”
De boodschap van Braden is duidelijk. Focus je aandacht op de verwezenlijkte werkelijkheid van een wereld waarin vrijheid, gelijkwaardigheid, broederschap, waarheid, Liefde en schoonheid een realiteit zijn, leef daarnaar en je werkt mee aan de transformatie van onze huidige werkelijkheid. Wij zijn allen grootse scheppers.
In Licht en Liefde
Arend Zeevat
|
